سین از زندگی من رفت طردم کرد و رفت خبر کوتاه است و جان فرسا سین که مسبب تمام شادی های زنانه ام بود رفت

حس میکردم اسمم پارادوکسه و شوخی حس میکردن زشت ترین دختر بچه دنیام تا تو اومدی تو زندگیم

خوب من میمیرم اگه نگم چه قدر دوسش دارم! یه ماه و اندی هست که تو زندگیم پیداش شده ولی چنان در هم تنیده شدیم انگار گلمون مال یه جاست اخ عزیز دل من... دیروز زد به سرم گفتم بیا بریم چهرازی ایده ی خوبی بودا ولی درست تا لحظهای که پام رسید تو کافه دکور رو ادامه مطلب

حقیقت و عشق دوران نوجوانی رو میزارم میزام تو البوم خاطرات راه مشهد و درشم یه جور محکم میبندم که دستام درد بگیره... من خیلی خیلی خیلی خیلی دلم تنگه واسه من بودن تمام کاری که این روزا میکنم گیج زدنه!!! "من گیج میرو جای تو خالیه" یه تیکه از در دنیای تو ادامه مطلب

اینقدر پریشان حال بودم که از هیچ کدوم از دوستان ح.ریاضی خداحافظی نکردم... نیاز مبرم به خداحافظی از خیلیا بود اما نکردم... گمونم با خداحافظی کردن حال نمیکنم... نیاز دارم برگردم به صبح و ازشون خداحافظی ادامه مطلب

یکم دیر شده ولی مینویسم برای آینده

نمیدونم چرا میبخشم!

شایبد تنها بخاطر این که هر بار خودش میاد!

آدمی که پشیمون میشه رو باید بخشید

آدمی که عذرخواهی میکنه رو بیشتر

راجب آدمی که دلتنگه فقط نظری ندارم

واقعا چطور میتونین جز خودتون نگران هیچ کسی نشید؟

آدمید یا چی؟

اصلا احساس میکنید!!

आँखें खुली हो या हो बंद
दीदार उनका होता है
कैसे कहूँ मैं ओ यारा
यह प्यार कैसे होता है

نمیشه گفت :

اونی که از عشق مینویسه،

حتما عاشقه ...

یه زندانیِ ابدی هم نوشته هاش پر از آزادیه ..!

از این تکستای

"برید به کسی که دوش دارید بگید

شهر بوی مرگ میده"

دیده و اومده تکست داده

"دوست دارم رفیق"

شما بودید عاشقش نمیشدید؟

البته که نمیشدید=/شما غلط میکنید به دختر مردم نظر داشته باشید!!!

فریاد که آن ساقی شکرلب سرمست

دانست که مخمورم و جامی نفرستاد

یه سری چیزا که یادم میاد دلم میخواد گاها

(تاکید میکنم که گاها نه دائم)

برای مظلومیتت گریه کنم...

ور اور یو ار نو...

امیدوارم خوب باشی...

نوشته های قدیمی تو بلاگفا بهم میریزن...

کمی نامید میشم

چه قدر بخاطر کنکور عوض شدیم

امیدوارم برگردیم به دوران قبل

چه قدر دور و چه قدر نزدیک...

هر چند که انگار راستی راستی ما پاییز 99 دیگه دختر دبیرستانی نیستیم...

خیابون عجیبیه واسه من!

یه بار به امید رهایی ازش رد میشم

یه بار به امید نرسیدن

یه بارم با ایدهه ی اینکه

"this is the sagest zengi ever"

تو توهمات میبینم یکی میزنه درگوشم من گریه میکنم و اون میخنده

بعدشم همه چی دوباره اروم میشه

امروز جوری که یکی انگاری زده بود تو گوشم گر گرفت صورتم

سیلی پشت سیلی

دیروز هم سوز معتقد بود "تو ادمی هستی که کِر نمیکنی"

من اهمیت میدم...

ولی به ادمای اشتباهی

لبخندای اشتباهی